จับกัง Jap-gang (The Coolie)

Music and lyrics by ปรีชา ชนะภัย Preecha Chanapai aka เล็ก คาราบาว Lek Carabao
Album: วณิพก Wanipok (The Beggar) (1983)

I love this cover from the 25th Anniversary album of Carabao covers (ALBUM REVIEW HERE), titled Mon Playng Carabao (The Spell of Carabao Songs.) However, you might also want to google and find the classic version. Or better yet, BUY the original song on the CLASSIC ALBUM Wanipok.

English translation of lyrics (เนื้อเพลงแปลเป็นภาษาอังกฤษ):

ยามเดือนเลื่อนลาคราโลกหลับไหล
yaam deuan lêuan laa kraa lôhk làp lăi
When the moon wanes, when the world sleeps
กลิ่นคราบเหงื่อไคล…ยังไม่จากจาง
glìn krâap ngèua klai … yang mâi jàak jaang
The smell and stain of sweat still doesn’t fade away
สองแขน สองเข่า สองเท้ายังมีพลัง
sŏng kăen sŏng kào sŏng táo yang mee pá-lang
Two arms, two legs, two feet still have strength

คนใช้แรงงาน พวกฉันนั้นมิเคยหมด
kon chái raeng ngaan pûak chăn nán mí koie mòt
The servants and laborers, my group, is never completely used up.
เหงื่อที่รินหยดรดร่างผ่านยังพสุธี
ngèua têe rin yòt rót râang pàan yang pa-sù-tee
[Our] sweat drips down the body to the ground
ด้วยหนังหุ้มเนื้อ กอบเกื้อเอื้ออารี
dûay năng hûm néua gòp gêua êua aa-ree
With a film covering the flesh, [we] gather up, support and help
แรงงาน แรงงาน มีแจกจ่ายไปทั่วแดน
raeng ngaan raeng ngaan mee jàek jàai bpai tûa daen
The workforce, the workforce, is spread throughout the land

ใครเคยคิดบ้าง จับกังอย่างพวกฉัน
krai koie kít bâang jàp-gang yàang pûak chăn
Whoever gives a thought [for] the coolies like us?
เม็ดข้าวที่ผ่านไหล่ฉันเลี้ยงคนตั้งหลายแสน
mét kâao têe pàan lài chăn líang kon dtâng lăai săen
The rice that passes over my shoulder provides for many, many people
พวกท่านอิ่มฉันชิมแต่ความแร้นแค้น
pûak tâan ìm chăn chim dtàe kwaam ráen-káen
Your people are full, I taste only poverty.
เหนื่อยล้า ท้องกิ่ว เมื่อความหิวมันตามทวง
nèuay láa tóng gìw mêua kwaam hĭw man dtaam tuang
[I’m] exhausted. [My] stomach is empty when hunger starts demanding.

2X

หากขาดพวกฉันท่านคงได้คิด
hàak kàat pûak chăn tâan kong dâai kít
If [you] had to do without us, [you]’d realize . . .
ฉันไม่มีสิทธิ์ คิดไกลไปใหญ่หลวง
chăn mâi mee sìt kít glai bpai yài lŭang
I don’t have the right to dream of becoming great
มีข้าวป้อนปาก…สามมื้อถือได้ดังทรวง
mee kâao bpôn bpàak … săam méu tĕu dâai dang suang
I have rice to feed my mouth . . . the three meals my stomach is able to carry

(พูด) เอ้า เร็ว เร็ว เร็วเข้า เร็ว
[spoken, by an overseer] Hey! Quickly. Hurry up!
ทํางาน ทํางาน ร้องเพลงอยู่ได้
tam ngaan tam ngaan róng playng yòo dâai
Work! Work! You can do it while singing
สิ่งที่หวงของใครฉันไม่ต้องการ
sìng têe hŭang kŏng krai chăn mâi dtông gaan
[Spoken by laborer]: The things everyone worries about, [It seems] I don’t need.