ผ่านพบที่ผูกพัน Paan Pop Tee Pook Pan (The Encounter that is a Lasting Connection)

By: ยืนยง โอภากุล Yeunyong Opakul
Album: คนกับเม้าส์ Kon Gap Mouth (Person with Harmonica) (2008)

Note: I wanted to call this song “Fast Friends” meaning the friend you meant and instantly are friends with forever. But my helper insisted otherwise. The title ผ่านพบที่ผูกพัน (the encounter that is a lasting connection) doesn’t actually specify a connection with a person. It could be a moment of connecting with nature or the universe in the Buddhist sense. However in the second verse a connection with a person is mentioned . .. maybe only as one example. For a song about “best friends forever”, check out สัญญาใจ Sanya Jai (Promise the Heart). For a song about bonding with nature, see กระเสียว Krasiao.

Please google the title in Thai (obviously) to find the video. There is no official video.

ชั่วชีวิตที่เกิดมา ยิ่งดูยิ่งคล้ายละคร แบกความรักความใฝ่ฝัน ข้ามฟ้าภูเขาทะเล
chûa chee-wít têe gèrt maa yîng doo yîng kláai lá-kon bàek kwaam rák kwaam fài făn kâam fáa poo kăo tá-lay
As life goes along, the more you look, the more it resembles a soap opera. Shoulder love, shoulder struggle. Cross the sky, mountain, and sea.
ส่วนใหญ่นั้น ความผิดหวัง ผ่านพบแต่ความล้มเหลว เพียงส่วนน้อย แม้หนึ่งเดียว สมดังใจได้ก็พอ
sùan yài nán kwaam pìt wăng pàan póp dtàe kwaam lóm lĕo piang sùan nói máe nèung dieow sŏm dang jai dâai gôr por
For the most part, it’s disappointment, experiencing only failure. If just sometimes, or only once, something fulfills your expectations, it’s enough
เพราะชีวิตนั้นสั้นนัก…ผ่านพบแล้วพลันผ่านไป…
prór chee-wít nán sân nák … pàan póp láew plan pàan bpai …
Because life is short. You encounter [something], and instantly it passes
แต่อาจหลงเหลือริ้วรอย…ฝังลึกในความทรงจำ…
dtàe àat lŏng lĕua ríw roi … făng léuk nai kwaam song jam …
But it’s likely to leave furrows, buried deep in the memory.
เคยมีบ้างมั้ยใครหนอ…ผ่านพบแล้วพลันผูกพัน…
koie mee bâang máai krai nŏr … pàan póp láew plan pòok pan …
Do you ever sometimes have someone . . . you meet and are instantly bonded?
แม้คืนวันฝันไปก็ไม่ลืม…ผ่านพบที่ผูกพัน
máe keun wan făn bpai gôr mâi leum … pàan póp têe pòok pan
Even the day and night you dream away and don’t forget . . . . the encounter that is a lasting connection

เทือก น้ำแข็ง หิมาลัย ละลายไหลลงทะเล ชีวิตนี้ เฉกเช่นนั้น เริ่มแล้วมลายหายไป
têuak nám kăeng hì-maa-lai lá-laai lăi long tá-lay chee-wít née chàyk chên nán rêrm láew má-laai hăai bpai
Himilayan glaciers melting and flowing down to sea. This life is like that: it begins then dies and disappears.
แต่ความรักกลับมั่นคง เกิดเป็นตำนานขานขับ ท่วงทำนอง สุขทุกข์ปน ระคนด้วยความผูกพัน
dtàe kwaam rák glàp mân kong gèrt bpen dtam naan kăan kàp tûang-tam-nong sùk-túk bpon rá-kon dûay kwaam pòok pan
But love returns secure, born to be a legend calling out a tune.* Happiness and suffering are mixed. Mixed with relationships.
เพราะชีวิตนั้นสั้นนัก…ผ่านพบแล้วพลันผ่านไป…
prór chee-wít nán sân nák … pàan póp láew plan pàan bpai …
Because life is short. Encountering [something], it shortly passes
แต่อาจหลงเหลือริ้วรอย…ฝังลึกในความทรงจำ…
dtàe àat lŏng lĕua ríw roi … făng léuk nai kwaam song jam …
But it’s likely to leave furrows, buried deep in the memory.
เคยมีบ้างมั้ยใครหนอ…ผ่านพบแล้วพลันผูกพัน…
koie mee bâang máai krai nŏr … pàan póp láew plan pòok pan …
Do you ever sometimes have someone . . . you meet and are instantly bonded?
แม้คืนวันฝันไปก็ไม่ลืม…ผ่านพบที่ผูกพัน
máe keun wan făn bpai gôr mâi leum … pàan póp têe pòok pan
Even day and night you dream away and don’t forget . . . . the encounter that leaves a lasting connection

ที่ๆเราดิ้นรน สุดท้ายแม้ถึงที่เก่า ที่ๆเรายังเดิน ยังดีที่มีความรัก
têe têe rao dîn ron sùt táai máe tĕung têe gào têe têe rao yang dern yang dee têe mee kwaam rák
In the place we struggle (even if in the end, we arrive at the same place as before) – in the place we yet walk, it’s still good to have love
ที่ว่าสุขทุกข์ปน ก็เพียงแค่อุปสรรค ที่ลำบากมักเจอ ผ่านพบที่ผูกพัน
têe wâa sùk-túk bpon gôr piang kâe u-bpà-sàk têe lam-bàak mák jer pàan póp têe pòok pan
This mix of happiness and suffering is only an obstacle. In difficult places one is likely to come across the encounter that leaves a lasting connection

*The way in which it calls out a tune is very specific. It is a song presented in this manner with these clacking sticks.