บันไดรุ้ง Ban-Dai Rung (Rainbow Stairs)

สวัสดีปีใหม่ค่ะ Happy Songkran ka!

Lyrics by Add Carabao and fans of Add Carabao’s Facebook page @BuffalosfollowThamma
Melody by Add Carabao
Composed November 26, 2017; Posted to straight to Facebook, November 27, 2017
เนื้อร้อง:แอ๊ด’บาว และแฟนเพจธรรมะจูงควาย/ทำนอง:แอ๊ด’บาว (26 พย ’60)

Note: This song was posted informally on Add Carabao’s personal Facebook page for his fans interested in Buddhism and he says the fans there helped him write the lyrics.

ทั้งเพจทั้งเฟสโดนบล็อก ก็ไม่รู้ว่าเกิดจากอะไร เอาเป็นว่าแม้ไม่มีใครมาดูมาตามในเพจนี้ก็เถอะ แต่ขอให้ได้มีที่ได้เขียน ที่ครีเอทความคิดความอ่านไปเรื่อยๆ เก็บไว้ดูคนเดียวก็ยังดี 55555ไม่เอาอีกแล้วการเมือง เข็ดเเย้ว55555เนื้อร้อง:แอ๊ด'บาว และแฟนเพจธรรมะจูงควาย/ทำนอง:แอ๊ด'บาว (26 พย '60)เพลงบันไดรุ้งยามแสงทองลับลา หมู่นกกาบินหารวงรังวิหคยังบินถึงฝั่ง แต่ฉันยังหาฝั่งไม่เจอใครสักคนช่วยบอก ใครคนนั้นเฝ้าฝันเป็นเธอเมื่อคืนก็ยังละเมอ เมื่อตื่นมีแต่ความว่างเปล่าชีวิตมีครั้งเดียว แต่ครึ่งครั้งนี้ยังเหงาเศร้าอนาคตสุดคาดเดา จะหนักเบายังเเบกรับไหวตะวันลาลับหลับ ราตรีขับจันทราเเกว่งไกวนำ้ตาคนเหงาเดือนหงาย ตกในร้องไห้อยู่คนเดียว*คำ่….คืนนี้ใจหลงทาง ลมบางๆ….ช่างเหน็บหนาวหัวใจเปล่าเปลี่ยวแสงหิ่งห้อย มันน้อยเกินจะเอื้อมเกี่ยวหนึ่งน้องนางเดียว คือฝันไปยามแสงเดือนลับลา ยังตื่นมาพบพานวันใหม่ไม่เคยเอ่ยคำท้อใจ ยังก้าวไปกับหวังยังมีแรงล้าลงทุกวัน ที่ฝั่งนั้นเเม้ดูริบหรี่เฝ้ามองโค้งรุ้งเจ็ดสี อยากมี รุ้งนี้เป็นบันได

Posted by Add Carabao on Monday, November 27, 2017

 

ยามแสงทองลับลา หมู่นกกาบินหารวงรัง
yaam săeng tong láp laa mòo nók gaa bin hăan wong rang
When the golden rays leave from sight, a flock of crows flies to their nests
วิหคยังบินถึงฝั่ง แต่ฉันยังหาฝั่งไม่เจอ
wí-hòk yang bin tĕung fàng dtàe chăn yang hăa fàng mâi jer
A bird flies off to the shore, but I still can’t find mine
ใครสักคนช่วยบอก ใครคนนั้นเฝ้าฝันเป็นเธอ
krai sàk kon chûay bòk krai kon nán fâo făn bpen ter
Can someone please tell [her] that person is dreaming of her?
เมื่อคืนก็ยังละเมอ เมื่อตื่นมีแต่ความว่างเปล่า
mêua keun gôr yang lá-mer mêua dtèun mee dtàe kwaam wâang bplào
Last night I was lost in my thoughts. When I wake I have only emptiness.

ชีวิตมีครั้งเดียว แต่ครึ่งครั้งนี้ยังเหงาเศร้า
chee-wít mee kráng dieow dtàe krêung kráng née yang ngăo sâo
Life [we] only have once. But half of this time, I remain sad and lonely
อนาคตสุดคาดเดา จะหนักเบายังแบกรับไหว
a-naa-kót sùt kâat dao jà nàk bao yang bàek ráp wăi
I give up guessing the future;  I will be able to bear whatever burden.  
ตะวันลาลับหลับ ราตรีขับจันทราแกว่งไกว
dtà-wan laa láp làp raa-dtree kàp jan-traa gwàeng gwai
The sun bids farewell and goes to sleep. The nighttime [gently] rocks the moon
น้ำตาคนเหงาเดือนหงาย ตกในร้องไห้อยู่คนเดียว
nám dtaa kon ngăo deuan ngăai dtòk nai róng hâi yòo kon dieow
The tears of the lonely man in the moon light, fall within, crying all alone

*คำ่….คืนนี้ใจหลงทาง
kâm keun née jai lŏng taang
This night [my[ heart gets lost
ลมบางๆ….ช่างเหน็บหนาวหัวใจเปล่าเปลี่ยว
lom baang baang …. châang nèp năao hŭa jai bplào bplìeow
A faint breeze . . . Forget the cold! [My] heart is so lonesome
สงหิ่งห้อย มันน้อยเกินจะเอื้อมเกี่ยว
săeng hìng-hôi man nói gern jà êuam gìeow
The light of fireflies. They are so small. I will reach out and grab [them]
หนึ่งน้องนางเดียว คือฝันไป
nèung nóng naang dieow keu făn bpai
One young woman, just one. It’s [me] dreaming away

[2X]

ยามแสงเดือนลับลา ยังตื่นมาพบพานวันใหม่
yaam săeng deuan láp laa  yang dtèun maa póp paan wan mài
At the hour that the moonlight is gone, [one] wakes up to meet a new day
ไม่เคยเอ่ยคำท้อใจ ยังก้าวไปกับหวังยังมี
mâi koie òie kam tór jai yang gâao bpai gàp wăng yang mee
Never saying  discouraged words, still stepping forward with the hope [I] still have
แรงล้าลงทุกวัน ที่ฝั่งนั้นแม้ดูริบหรี่
raeng láa long túk wan têe fàng nán máe doo ríp rèe
I expend my energy everyday even if that shore looks faint
เฝ้ามองโค้งรุ้งเจ็ดสี อยากมี รุ้งนี้เป็นบันได
fâo mong kóhng rúng jèt sĕe yàak mee rúng née bpen ban-dai
Looking at the arch of the seven colored rainbow. I would like it to be a stairway.