Lek Carabao posts about “Feelings I have for the song ‘Tuk’”

“ความรู้สึกที่มีต่อบทเพลง ถึก”
“The feelings I have for the song ‘Tuk’”

Note: This is a translation of a Facebook post from Lek Carabao on the Lek Carabao Solo Facebook page, on January 11, 2022 [I still need to check this translation]. He talks about his feelings for the song ‘Tuk” and the whole “Tuk Kwai Tuey” Series of 10 songs, and the fact that he is writing a medley of the songs to perform for the band’s 40th anniversary. Note that I made similar points to his in a review of those songs (the same link as above) that I wrote several years ago: that the story is intentionally a legend, that it has alot of power, that one of the interesting aspects of the set of songs is technological change, both in farming (which is a key theme of the story) and in the actual physical recording of the songs over a period of 10 years.

เมื่อคืนออกจากห้องนอนมาช่วงตีสอง เข้านอนเร็วไปหน่อยมั้ง หายง่วงก็ไม่ฝืนนอนครับ ออกมาทำเพลงต่อดีกว่า ทำเพลง “ถึกควายทุยภาค 1” แบบเต็มเพลงค้างไว้น่ะครับ
Last night I came out of my bedroom at 2 am. Maybe I’d go lie down real fast but once I’m no longer tired I can’t force myself to lie down. It’s be better to come out and work on the song “Tuk Kwai Tuey 1,” like spend the night working on the whole song.

ดังที่เรียนแล้วว่า เราจะมีเมดเลย์ถึกควายทุยทั้งสิบภาคไว้แสดงบนเวทีครบรอบ 40ปีคาราบาวอย่างแน่นอน ซึ่งก็ได้ทำเดโมเสร็จเรียบร้อยไปแล้ว เหลือเพียงให้สมาชิกวงใส่รายละเอียดเพิ่มเติมใกล้แสดงเมื่อไหร่ก็นำมาใช้ซ้อมได้เลย
Like I already told you, we are definitely going to have a medley of all 10 Tuk Kwai Tuey songs to perform for the 40th anniversary of Carabao. And the demo is already finished. All that is left is for the band members to put in the additional details near the performance, whenever that is, and be able to bring that to rehearsal.

โดยส่วนตัวผม รู้สึกว่าถึกควายทุยนั้นเป็นดั่งตำนานของวง แม้จะเป็นเรื่องราวที่พี่แอ๊ดสมมุติตัวละครและเรื่องราวขึ้นมา แต่โดยเนื้อหาของทุกภาคนั้นล้วนมีเสน่ห์ และเป็นดั่งอุทาหรณ์สอนใจ ยิ่งเมื่อนำมารวมกันครบทุกภาคยิ่งเห็นถึงภาพรวมที่น่าทึ่ง
And as for me, I feel that Tuk Kwai Tuey is a legend of our band. Even if P’Add came up with the story and fictional character. But the whole content of this part of Tuk has a certain special something (เสน่ห์). It’s an interesting didactic example, all the more when put together with all the other Tuk songs so you can see the overall picture, which is impressive.

อาจเป็นเพราะช่วงเวลาก็มีส่วนไม่น้อย เพราะภาคหนึ่งถึงสิบนั้นห่างกันถึงสิบปีดังที่เคยเรียนให้ท่านทราบไปบ้างแล้ว ซึ่งเวลานั้นมีผลต่อประสบการณ์ และประสบการณ์ก็มีผลต่อการสร้างงานไม่น้อยเลย
Maybe it’s because the length of time over which there were contributions is not short. Because Part 1 is 10 years distant from Part 10, as I already explained. And there were a lot of experiences over that period of time, and those experiences affected the composition to a significant degree.

มิเพียงประสบการณ์ในการพบเจอบทเรียนชีวิต เทคโนโลยี่ในช่วงสิบปีก็มีความแตกต่างไม่น้อยเลย ถึกภาคแรกและภาคสิบจึงถูกสร้างจากเครื่องไม้เครื่องมือที่ต่างกันราวหน้ามือกับหลังมือ นี่จึงเป็นการเดินทางที่น่าสนใจในแทบทุกด้าน
It was just the experience in confronting the lessons of life. The technology over a 10 period also was quite different. Tuk part 1 and Tuk part 10 were therefore created from machinery that was as different as the front and back of a hand [as different as night and day?]. So the path we traveled was interesting from every side.

จะมีสักกี่บทเพลงที่เหมือนถึกควายทุย “สิบเพลง สิบภาค แต่เรื่องราวเดียวกันที่ฉาบไว้ด้วยประสบการณ์แห่งการเดินทางผ่านกาลเวลาอย่างแท้จริง”
How many songs are there anywhere like the Tuk Kwai Tuey set of songs? “10 songs, 10 parts, but one story that is plastered with the real experience of traveling through a length of time.”

ในมุมของผมนั้น รู้จักถึกภาคแรกจากการได้ฟังจากคาสเซ็ทเทปม้วนที่ทำให้พี่แอ๊ดตกงานนั่นแหละ อิ อิ ซึ่งเนื้อหาของมันมีอิทธิพลต่ออารมณ์นักดนตรีเต้นกินรำกินอย่างผมในยามนั้นมากมาย
From my perspective, I know Tuk part 1 from listening to a cassette tape that caused P’Add to lose his job (he he . . .)* And the contents were so impactful on the emotions of musicians like myself who performed for a living in that time.

นั่นเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่ทำให้ผมเลือกที่จะถอดชุดอวกาศทิ้ง และมาใส่อะไรก็ได้ที่มันใช่ตัวเราจริงๆ และทำในสิ่งที่เรารักและเห็นว่าถูกต้อง
This was one more reason that made me take out the empty[?] cassettes and toss them, put in whatever I really use and to do the things I love and believe are correct.

ด้วยความรักที่มีต่อบทเพลงถึกควายทุย ผมจึงตั้งใจว่าจะทำมันทั้งสิบภาคเป็นเดโมแบบเต็มเพลงไว้ แล้วจะชวนพี่แอ๊ดและสมาชิกวงมาร่วมกันบันทึกเสียงในแบบถึกควายทุยณ.พศ.นี้กันครับ
With the love that I have for the Tuk Kwai Tuey songs, I aim to turn the whole 10 songs into a medley. And I will invite P’Add and band members to come together to record a Tuk Kwai Tuey with a current sound this year.

*** เพิ่มเติม สำหรับท่านที่สงสัยในรูปแบบของถึกในแบบที่ผมกำลังจะทำ ลองเข้าไปดูถึกควายทุยภาค 7 ที่ผมลงไว้ใน youtube ได้ครับ แต่เมื่อเสร็จสมบูรณ์จะเป็นพี่แอ๊ดร้องครับ
*** Also for those of you curious about the style of the “Tuk” that I am doing right now, go look at “Tuk Kwai Tuey Part 7” that I already put out there on YouTube. Although, when it’s done, I assume it will be P’Add singing.

Note from translator: *[If I understand correctly, Add showed Lek the tape, and Lek was so impressed, he showed it to their boss, who ripped the cassette out of the tape player threw it on the floor and said, they were forbidden to play those songs for the customers at the hotel because the songs were in Thai and they were supposed to be singing only foreign songs. (Although the exact song the boss heard from the cassette before ripping it out I believe was “ลุงขี้เมา” “Lung Kee Mao”)]