Yuenyong Opakul Clarifies His Religious Position

At minute 41:01 of OVERDRIVE LiVE ICONIC SERIES EP4, posted on YouTube August 31, 2020:

In this interview, Yuenyong Opakul (aka Add Carabao) explains his position regarding religion. There is an apparent tension between the non-magical and very compelling Buddhist insights that come across in his songs and the fact that he is often seen supporting the actually-existing style of Buddhism in Thailand involving holy objects and magical blessings. The question of Add’s religious position is interesting to me because one of my very favorite Add Carabao songs is “ความจริง” “Truth,” which from my American and atheist perspective sounds like a perfect atheist/humanist anthem. According to Thai atheists, it is possible to be both atheist and religious because Buddhism is a religion that does not imply a belief in God and because Buddhism can be construed as just a practice or a method for discovering truth rather than an already fixed set of beliefs one must subscribe to. So what kind of religious person is Add? Is he deeply religious without being superstitious (the impression given off by his songs)? But if that were true, what do we make of his wearing and selling specially blessed aumlets to raise money for temples or Buddhist projects?

(It may or may not be relevant that Eed Opakul, Add’s idential twin brother, who is also Buddhist, has a song explicitly condemning superstitious beliefs: “ควายธนู” “Magic Buffalo”.”)

ADD: อีกเรื่องหนึ่งที่ผมจะยกตัวอย่าง ยกตัวอย่างนะครับ มันมีหลายเรื่อง เรื่องพระพุทธศาสนา ผมเป็นคนพุทธ แต่ไม่รู้รู้จักศาสนาพุทธเลย ก็เลยปักใจจะใช้เวลาให้มากที่สุดเพื่อศึกษาทำความเข้าใจพระพุทธศาสนา ก็จนทำสำเร็จ ก็ศึกษาแล้วก็อ่านค้นคว้า นั่นแหละ

With regard to another matter, I’ll give an example. There are many, many subject areas. The matter of religion. I’m a Buddhist. But I didn’t [really] know Buddhism at all. And so I was determined to spend a lot of time to study and try to understand Buddhism and do it until I succeeded. And so I studied and read digging into it. Just that.

INTERVIEWER: ปฎิบัติด้วยไหมครับ

Do you practice?

ADD: ปฎิบัติด้วยครับ เค้าเดินจงกรมกัน meditational walking เค้านั่งสมาธิกัน ผมก็ทำ แต่ผมปฎิบัติถึง วิ่งจงกรม

Yes. I do meditational walking. I sit for meditation. I also do that. But my practice extends to meditational running.*

[Interviewer laughs]

ADD: เคยได้ยินไหม วิ่งจงกรม

Have you heard of it before? Meditational running?

INTERVIEWER: ไม่เคยครับ ๆ วิ่งจงกรมคืออะไร

No, never. What is meditational running?

ADD: เดี๋ยววันหลังจะสอนให้

Later I’ll teach you.

INTERVIEWER: คืออกไปวิ่งหรือ

It’s going out running?

ADD: วิ่งจงกรม คือวิ่งสมาธิ วิ่งไปเนี่ยแหละ แต่วิ่งไปแล้วเราทำสมาธิอยู่

Meditational running is running meditating. It’s just running, but while running, you are meditating.

INTERVIEWER: อ๋อ เราอยู่ในสมาธิ

Oh, we are in meditation?

ADD: แล้วเราจะมองเห็นตัวเราวิ่ง วิ่งไป

And we will watch and see ourselves running, running along.

INTERVIEWER: คือเราก็จะรู้ตัวเองว่าเรา

It’s that we will know ourselves that we …

ADD: เราจะต้องเป็นคนรู้ตัวเรา

We will have to be the ones knowing ourselves


Uh, right

ADD: ต้องดูตัวเรา พระพุทธศาสนา จุดสูงสุดของการทำสมาธิ ก็คือ มองให้เห็นตัวเอง เพราะอริยสัจ อริยสัจทั้งหลายเนี่ย มันเป็นอริยสัจที่เกิดจากจิต มันไม่ได้เกิดข้างนอก มันเกิดข้างใน เพราะฉะนั้น ถ้าเราจะเข้าใจมันเราจะต้องมองให้เห็นตัวเรา คือมองให็เห็นใจตัวเรา

One must see oneself. In Buddhism the starting point of meditation is to watch in order to see yourself. The 4 Noble Truths**, all of them, come from the mind. They don’t come from the outside; they come from the inside. Because of that, if we are going to understand them, we must look and see ourselves. It’s looking and seeing your own heart.

INTERVIEWER: อ๋อ เราก็ต้องรู้ตัวเองของเราตลอด ถูกไหมคับ วิ่งจงกรม

Oh we always need to understand our own selves, isn’t that right? Meditational running …

ADD: ทุกวันนี้อะ พุทธเนี่ย มันเป็นพุทธที่เติบโตมา… พุทธในประเทศไทยเนี่ย มันเป็นพุทธที่เติมโตมาจากผี เพราะฉะนั้นมันก็เลยปนระหว่างพุทธกับผี แต่เอาละ ผมก็อะลุ่มอล่วย คือผมรู้จักพุทธแท้ละ แต่ผมยังทิ้งพุทธผีไม่ได้ เพราะว่าพี่น้องผมมันอยู่แต่พุทธผี ดังนั้น จึงจะเห็นว่าผมก็ไปสร้างภาพช่วยวัดโน้น สร้างภาพช่วยวัดนี้ แต่ผมเข้าใจว่าพุทธแท้คืออะไร พุทธผีคืออะไร ถ้าให้ผมเลือกที่จะอยู่ข้างใดข้างหนึ่ง ผมเลือกพุทธแท้ ถ้าให้ผมเลือกที่จะอยู่ข้างใดข้างหนึ่ง ผมเลือกพุทธแท้ แต่ถ้าจะให้อยู่สองข้าง ผมต้องอยู่ทั้งสองข้าง เพราะผมเป็นคนของสังคม

These days Buddhism, it’s a Buddhism that develops from . . . .Buddhism in Thailand, it’s a Buddhism that develops from spirits [that is, from animism], and because of that it’s a mix between Buddhism and spirits. But alright; I’m able to accommodate for that. It’s that I understand true Buddhism, but I still can’t toss aside spirit-Buddhism, because my brothers and sisters [other Thais] are in spirit-Buddhism. It’s like that. And so you see I go out giving off an image of helping this temple and that. But I know what true Buddhism is and what spirit-Buddhism is. If you have me choose one side, I choose true Buddhism. But if you let me be on two sides, I must be on both sides. Because I am a person of [my] society.

INTERVIEWER: แล้วเป็นคนของส่วนรวม

So you are person [who is a member] of the community at large.

ADD: ผมไม่ใช่พระอรหันต์ ผมยังช่วยเหลือสังคมได้อีกหลายทาง ผมก็ออกเป็นพุทธผี แต่ว่าก็พยายามอย่าดึงพวกผีให้มาเป็นพุทธให้มากที่สุดเท่าที่มีโอกาส มันเหมือนเราพยายาม มันเหมือนจะปรากฎในเสียงเพลงของผม

I’m not an “arahant” [a being who has attained enlightenment]. I can still aid society in many other ways. And so I appear to be a spirit-Buddhist. But as much as possible, I try really hard to convince the followers of spirit stuff to be Buddhists. It’s like how I try . . . I feel it appears in my songs

INTERVIEWER: งั้นเพลงยุคหลัง ๆ ที่ แอ๊ดก็จะเริ่มมีเรื่องปรัชญาพุทธ

Like songs in recent periods, in which you Add, started running into trouble over Buddhist philosophy?

ADD: ครับ แต่ว่า ของพวกนี้มันกว้างไปกว้างไม่ได้ เพราะมันอยู่ในแวดวงจำกัด เพราะคนส่วนใหญ่เค้าจะเป็นผี ส่วนน้อยเป็นพุทธ อย่าง จตุคามรามเทพ อย่างพระเจ้าตาก อย่างไอ้ไข่ เป็นผีหมด สมมติว่าครูนี่ก็เป็นผี แต่ที่ท่านนั่นเป็นพระ ก็ยังไปบังคับให้ท่านเป็นผีอีก ให้มึงเขกโป๊กๆ knocking knuckles ให้อะไร มาบังคับท่าน อันนี้ไม่ใช่พุทธ

Yes. But with regard to those things, I can’t go too wide because it’s in a restricted environment. Because the majority of people are spirit-[type.] The minority are [un-hyphenated] Buddhist. Like Jatukham Rammathep,*** like Prajao Dtak,**** like Ai Kai***** They are all spirits or ghosts. If you assume this [or that] teacher is “spirit”, although he is [just] a monk, you’ve forced him to be yet another “spirit.” Have him knock “bonk bonk.” Do whatever. You’ve forced him [into it.] This isn’t Buddhism.******

*This is completely true. He posts about it on Facebook.
**According to this PBS article on Thai Buddhism, “The Four Noble Truths comprise the essence of Buddha’s teachings, though they leave much left unexplained. They are the truth of suffering, the truth of the cause of suffering, the truth of the end of suffering, and the truth of the path that leads to the end of suffering.”
*** Wikipedia says, “Jatukham Rammathep is the name of a popular amulet sold by some Buddhist temples in Thailand. The amulet is named for two princes of the Srivijaya kingdom of southern Thailand, and is believed to provide protection and good fortune to the bearer.”
****King Taksin, the ghost?
***** This is a particular little boy ghost that one temple worships, and Add just did a song for that temple. It is here on YouTube: “พรไอ้ไข่.” I did not bother to translate it.
****** The song “หลวงพ่อคูณ” “Luang Por Koon” would be relevant here. It is about a particular famous monk thought to have especially strong magical powers, yet the monk’s message is that the answer lies within the person:

“ขอพร กันไม่ ขาดสาย
They all ask for blessings continually
หลวงพ่อบอก ไอ้นาย รุ่นกู ให้-มึง . . .
Luang Por tells these young guys, . . .

… ก็แล้วแต่ พวกมึง
… It’s [really] up to you guys
จะนึกถึง ชั่ว-ดี
to be thinking about good and evil
ชั่ว-ดี อยู่ใน กะโหลก
Good and evil is inside the skull
มาเขก โป๊ก โป๊ก จำไว้ ให้ดี
I come knock, bonk! bonk! Be sure to remember and not forget!”